WIEDZĄC

Wiedząc, że istota bytu jest w dziwaczności,
tworząc i trwając inaczej niż wszyscy wokół
tworząc według dziury wyharatanej w boku -
uwolnić możesz Niebo od beznadziejności.

Nie ma już we wszechświecie faktycznej mądrości.
Jest widoczny fakt - los mądrość pod okiem zakuł.
Wolność da jej łza płynąca po twarzy stoku,
więc poddajmy się wszyscy zbiorowej żałości.

słowa: Sebastian L. Kudas
muzyka: Jan Kanty Pawluśkiewicz